لینک های مفید

 

 

 

 

  تعداد بازدید :10247240  

.:: به وب سايت دانشگاه بوعلي سينا خوش آمديد. ::.

شرح خبر

 

22/03/1392

آثار و برکات اخلاقی-تربیتی نهضت امام حسین(ع)

قیام امام حسین(ع) و یاران با وفای آن حضرت، در ابعاد مختلف از جمله در زمینه های اخلاقی و تربیتی دارای آثار و برکات بسیاری است که در ادامه به چند مورد از این موارد اشاره شده است:

*ايجاد اخلاق جديد در جامعه مسلمين

يكی از آثار و بركات حضرت سيدالشهدا(ع) در بعد اخلاقی-تربيتی اين است كه قيام ایشان باعث گرديد در جامعه مسلمانان نوعی اخلاق جديد بلندنظرانه پديد آيد و نظر انسان را به زندگی خود و ديگران، دگرگون سازد تا بتواند بدينوسيله جامعه را اصلاح نمايد و به عبارت ديگر، با خودسازی به ديگرسازی نيز بپردازد. آری، در آن زمانی كه بنياد روانی و اخلاقی مردم در هم ريخته و ويران شده بود و اين ويرانی شامل رهبران مسلمين و بزرگان آنان نيز شده بود و با اخلاق و شيوه‏ای وحشتناك زندگی می‏كردند، امام حسين(ع) يگانه درمان آن حالت بيمارگونه را كه در مجتمع مسلمانان مورد قبول واقع شده بود، در قيام آشكار و فرياد در آن سكوت مرگبار ديدند. لذا آن حضرت با خون پاك خود و فرزندان و يارانشان و با همه اعتبارات احساسی و تاريخی، حتی شمشير و عمامه جدشان حضرت رسول خدا(ص)، وارد مبارزه گرديد تا همه روزنه‏ها و راه های توجيه را فرو بندد.

سيدالشهدا(ع) نيك دريافته بودند كه وجدان شكست خورده و اخلاق پست امت را نمی‏توان به وسيله رويارويی ساده دگرگون ساخت. از اين رو با قيام و شهادت خويش ديری نپاييد كه اخلاق هزيمت و فرار را به نيرويی عظيم درآوردند و اخلاق جديدی به جای آن جايگزين نمودند. به راستی شهادت امام حسين بن علی(ع) تأثير ژرف و شگرفی بر شيعيان ساكن و ساكت به جای گذاشت و سرنوشت غم انگيز نواده پيامبر اكرم(ص) عواطف اخلاقی و مذهبی مردم را به هم ريخت. در اثر قيام و شهادت امام حسين(ع) موجی در روح مسلمين به وجود آمد، حميت و عزت، شجاعت و صلابت به وجود آمد و احساسات بردگی و اسارتی كه از اواخر حكومت عثمان و تمام دوره معاويه بر روح جامعه اسلامی حكمفرما بود، تضعيف شد و ترس آنها را فرو ريخت، خلاصه، حضرت ابا عبدالله(ع) به اجتماع اسلامی شخصيت دادند. كربلا و قيام حضرت سيدالشهدا(ع) نمايشگاه اخلاق عالی اسلامی و انسانی با همه صفات و طراوت آن بود و اين اخلاق را نه به زبان كه در عمل به خون پاك خويش بر صفحه ماندگار تاريخ به ثبت رسانيدند.

*احساس گناه در بين مسلمين

يكی ديگر از آثار نهضت و شهادت حضرت سيدالشهدا(ع) اين بود كه مردم پس از مدت كوتاهی متوجه عدم توانايی و ضعف نفس خود شدند، لذا احساس عميق ندامت و گناه كرده و چنين انديشيدند كه برای جبران اين اهمال كاری و غفلت، و نيز برای طلب بخشايش الهی، بايد جانبازي های مشابهی را انجام دهند. و از جمله كارهای امام زين‏العابدين(ع) اين بود كه كوشيدند اين احساس گناه را شعله‏ور سازند. از اين رو به گروه انبوهی از مردم كوفه نهيب زده و فرمودند: ای مردم، شما را به خدا سوگند می دهم، آيا شما فراموش كرديد كه نامه‏ها برای پدرم نوشتيد و چون به سوی شما آمد، به او خدعه و نيرنگ زديد؟! شما با پدرم عهد و پيمان بستيد و با وی بيعت كرديد، اما بيعت خود را شكستيد و او را به قتل رسانديد. پس هلاكت بر شما باد و با اين توشه‏ای كه به آخرت فرستاديد، هلاكت بر شما باد. چه رأی زشت و پليدی را كه برای خود پسنديديد! آن گاه كه به ديدار پيغمبر خدا(ص) می‏شتابيد و به شما بگويد: عترت مرا كشتيد، هتك حرمت مرا كرديد، با چه ديده‏ای به او نظر خواهيد كرد؟ و سرانجام به شما خواهد گفت: از امت من نخواهيد بود.

اين احساس گناه عامل هميشه شعله‏وری بود كه مردم را برای شورش و انتقام جويی همواره به جلو می‏راند. استاد عادل اديب در اين باره می‏نويسد: شهادت فجيع امام حسين(ع) در كربلا موجی شديد از احساس گناه در وجدان هر مسلمانی برانگيخت. آنان پی بردند كه می‏توانستند ایشان را ياری دهند. اما از آن پس كه با ایشان برای قيام پيمان بستند، آن حضرت را ياری نكردند. اين احساس گناه دو جنبه داشت: از يك طرف انسان را وادار می ساخت كه گناهی را كه مرتكب شده با كفاره بشويد، و از طرف ديگر نسبت به كسانی كه او را به ارتكاب چنين گناهی واداشته بودند، احساس كينه و نفرت كند. به طوری كه انگيزه انقلاب های متعددی كه در اثر قتل امام(ع) برپا شد، همان كفاره ياری نكردن به حضرت ایشان، و انتقام گرفتن از امويان بود. مقدر چنين بود كه آتش اين احساس گناه، پيوسته برافروخته بماند و انگيزه انتقام از بنی اميه در هر فرصت به انقلاب و قيام بر ضد ستمگران منتهی گردد. باری، بر اثر شهادت امام حسين(ع) اين آيه شريفه مصداقی روشن يافت: و يوم يعض الظالم علی يديه: و روزی كه ستمكار دست های خود را از پشيمانی می‏گزد.

*ازدياد محبوبيت سيد الشهداء(ع) و خاندان وحی

سومين اثر مهم تربيتی قيام و شهادت حضرت سيدالشهداء(ع)، بالا بردن محبوبيت خاندان حضرت علی(ع) در اجتماع اسلامی و شناساندن بيشتر و بهتر آنان به مردم بوده است. مسأله داشتن محبوبيت و قبضه كردن افكار اجتماع از مسائل حياتی و مهمی است كه همواره مورد نظر حكومت ها بوده و هست. حكومت ها هر چند به طور اكثر تكيه گاه بزرگی جز قدرت ندارند، اما به خوبی می دانند كه نيرومندتر از قدرت نظامی، جايگاهی است كه در دل های مردم می‏باشد و سعی دارند آن را برای خويش به دست آورند. معاويه نيز با همه تلاش های شيطانی خود به طور كلی می خواست دو چيز را به دست آورد: يكی محبوبيت بخشيدن به خاندان و شجره خبيثه بنی اميه، و ديگری سقوط خاندان و شجره طيبه حضرت علی(ع) از محبوبيت. متأسفانه معاويه در اين تلاش خود موفقيت بسياری هم كسب كرد. اما با ظهور حماسه حسينی و جانبازي های مردان راستين خدا، نفوذ معنوی و اعتبار روحانی عميقی برای سيدالشهدا و اهل بيت(علیهم السلام) ايجاد نمود.

به طوری كه هر چه از آن واقعه می گذشت، مردم بيشتری به خاندان حضرت علی(ع) جذب می‏شدند. اين محبوبيت رفته رفته چنان بالا گرفت كه عده‏ای برای خونخواهی و به نام هوا داران از خاندان رسول خدا(ص) دست به قيام زدند. آری، اگر حضرت حسين بن علی(ع) پيش از نهضت مردانه‏اش به عنوان امام وقت و سبط پيغمبر(ص) و فرزند حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س)، و بزرگترين شخصيت از خاندان وحی شناخته می‏شدند، پس از قيام با حفظ مقامات سابق، به نام عالي ترين و كامل ترين نمونه مردانگی و مجاهدت و فداكاری در راه خدا و حقيقت شناخته شدند. مسيوماربين آلمانی در اين خصوص می‏نويسد: مهمترين اثر اين نهضت اين بود كه رياست روحانی كه در عوالم سياست اهميت شايانی داشت، مجددا به دست بنی‏هاشم افتاد، و به ويژه در بازماندگان امام حسين(ع) مسلم گرديد، و چندی طول نكشيد كه(حكومت) ظلم و جور معاويه و جانشيان او منهدم شد و در كمتر از يك قرن، قدرت از بنی اميه سلب گرديد. منهدم شدن(قدرت) بنی اميه به قسمی شد كه امروز نام و نشانی از آنها نمودار نيست و اگر در متن كتب تاريخی نامی از اين قوم ذكر شده، در تعقيب آن هزاران نفرين و ناسزا هم نوشته شده است، واين نيست مگر به واسطه قيام امام حسين(ع) و ياران با وفای ایشان

 

نظر شما درباره اين خبر

 

 
 
نام فرستنده
پست الكترونيك  
نظر شما
 
 

همایشها

 

سی و دومین گردهمایی و نخستین کنگره بین المللی تخصصی علوم زمین

 

 

Copyright © 2005 Buali Sina University. All rights reserved