لینک های مفید

 

 

 

 

  تعداد بازدید :10172461  

.:: به وب سايت دانشگاه بوعلي سينا خوش آمديد. ::.

شرح خبر

 

11/02/1392

میلاد مسعود حضرت زهرا(س)، روز مادر و روز زن مبارک باد

در بیستم جمادى الثانى سال دوم بعثت، مولودی بزرگ پا به عرصه وجود نهادند، بانویی كه همتاى حضرت على(ع)، سرمنشأ و ريشه سلسله امامت و ولايت، و الگوى تمامى مؤمنين و موحدين هستند.

حضرت فاطمه(س) دختر حضرت محمد(ص)، رسول خدا، پيغمبر اسلام، و مادر او حضرت خديجه(س) دختر خويلد است. با همه كوششي كه بكار رفته است متأسفانه دربارة سال تولد دختر پيغمبر(ص) اطلاع درست و دقيقي نمي توان داد. زهرا، صديقه، طاهره، راضيه، مرضيه، مباركه، بتول‌ و لقب هاي ديگر، از جمله القابي هستند كه محدثان اسلامي، براي دختر پيغمبر(ص) نوشته اند. در كتاب هاي شيعه و سني روايتي مي بينيم كه پيغمبر(ص) او را فاطمه(س) ناميدند، چون خود و شيعيان ایشان از آتش دوزخ بريده اند. قتال نيشابوري ضمن حديثي از امام صادق آورده است كه چون از بدي ها بريده شد، او را فاطمه ناميده اند.

پرورش حضرت زهرا(س) در كنار پدرشان حضرت رسول خدا(ص) و در خانه نبوت بود، ‌آنجا كه فرود آمدنگاه فرشتگان،‌ و مركز نزول وحي و آيه هاي قرآن است. ایشان در خانه تنها بودند و دوران خردسالي را به تنهايي مي گذراندند. دو خواهر ایشان، رقيه و ام كلثوم سالياني چند از ایشان بزرگتر بودند. در اين خانه بود كه تكبير گفتن، روي به خدا ايستادن، و هر شبانه روز، در اوقاتي خاص، پروردگار يكتا را، به بزرگي ياد نمودن، آغاز شد. حضرت فاطمه(س) از همان دوران كودكى كه در كشمكش‏هاى پدر با مشركان با ایشان همراه و همگام بودند. ایشان برترين بانوى اسلام و سيده زنان عالم هستند. گوهرى تابناك در منظومه و رشته نسل پيامبر(ص) هستند و فرشته‏اى هستند از ملكوت اعلى. ایشان همسر شهيد هستند و امام شهيدان، تربيت كننده نسل شهيد هستند و خود زن شهيده، واجد كمالات انسانى هستند و نمونه تربيت حضرت محمد(صلی الله عليه و آله) حضرت فاطمه(س) انسان هستند ولى تعبيرات رسول خدا(ص) درباره ایشان تعبير فرشته‏اى است در صورت انسان. رسول خدا(ص) فرمودند: اى فاطمه(س) خداى تو را برگزيد و مطهرت گردانيد و تو را بر زنان جهان برترى داده و گزينش و انتخاب كرده است.

به نص بسيارى از احاديث و روايات حضرت فاطمه(س) از بسيارى از انبياى گذشته افضل بود، و حتى روايات ما در اين زمينه استثنائى قائل نشده‏اند. حضرت فاطمه(س) را نزد پيامبر(ص) احترامى عظيم بود بسى فراتر از احترام پدرى به دخترش و اين به گونه‏اى بود كه حيرت ديگران را بر مى‏انگيخت. ایشان با آن همه شأن و عظمت دست دخترشان را مى‏بوسيدند و به گفته عايشه هرگاه كه حضرت فاطمه(س) بر پيامبر وارد مى‏شدند، رسول خدا(ص) به احترامشان از جاى بر مى‏خاستند و پيشانى ایشان را مى‏بوسيدند. و يا در حين ورود از ایشان جداً استقبال مى‏كرد و يا در حين خروج از محضرشان مشايعتشان مى‏فرمودند. پيامبر(ص) در شأن وصف حضرت فاطمه(س) و در انتساب ایشان به خودشان، كلمات والا و عجيب بكار مى‏بردند. گاهى مى‏فرمودند: فاطمه(س) يك شاخه گل است(ريحانه)؛ زمانى مى‏فرمودند: فاطمه(س) پاره تن من است(بضعة مِنّى)، و گاهى مى‏فرمودند: فاطمه(س) عزيزترين مردم به نزد من است. يا مى‏فرمودند: هر كه فاطمه(س) را شادان كند، مرا شادان كرده است، و هر كه فاطمه(س) را بيازارد، مرا آزرده است، با اين اضافه كه شادى و غضب من، يا محبت و آزارم، همانند محبت و آزار خداوند است، حتى در پاسخ به سؤال حضرت فاطمه(س) و حضرت على(ع) از پيامبر(ص) كه كدام محبوبتر و عزيزترند، فرمودند: فاطمه(س) از تو نزد من محبوبتر است و تو اى على از فاطمه(س) نزد من عزيزتر هستي.

دختر پيغمبر(ص) همچنان كه در زندگي زناشويي نمونه بودند، در اطاعت پروردگار نيز نمونه بودند. امام صادق(ع) از پدران خويش از حسن بن علي(ع) روايت كنند: مادرم شب هاي جمعه را تا بامداد در محراب عبادت مي ايستاد و چون دست به دعا برمي داشت، مردان و زنان با ايمان را دعا مي كرد، اما دربارة خود چيزي نمي گفت. روزي بدو گفتم: مادر! چرا براي خود نيز مانند ديگران دعاي خير نمي كني؟ گفت: فرزندم همسايه مقدم است. تسبيح هايي كه به نام تسبيحات حضرت فاطمه(س) شهرت يافته و در كتاب هاي معتبر شيعه و سني و ديگر اسناد روايت شده، نزد همه معروف است. و آنان كه خود را ملزم به سنت مي دانند، اين تسبيح ها را پس از هر نماز مي خوانند. حضرت فاطمه زهرا(س) بنا به روايتى در اول ذى حجه سال دوم هجرى با اميرمؤمنان، امام على(ع) ازدواج كردند. گرچه افراد ديگرى نيز خواستار اين ازدواج بودند، ولى پيامبر(ص) در اين باره، منتظر وحى الهى بودند و سرانجام به اذن پروردگار، دختر خود را به نكاح حضرت على(ع) درآوردند. حاصل اين وصلت فرخنده، دو فرزند پسر يعنى امام حسن مجتبى و امام حسين(عليهما السلام) و دو دختر به نام هاى حضرت زينب(سلام الله عليها) و ام كلثوم است.

زندگانى خانوادگى حضرت، با كمال توافق و مهربانى توأم بود. كار بيرون از منزل به عهده امام على(ع) و كار داخل منزل به عهده حضرت زهرا(س) بود. پس از مدتى فضه را نيز به عنوان خدمتكار به جمع خود پذيرفتند و كارهاى خانه بين آن دو نفر تقسيم شد. بنا به سفارش پيامبر(ص)، حضرت زهرا(س) هيچ‏گاه در خانه، از شوهر خود تقاضايى نكردند و همواره در سختي ها و ناملايمات، صبر و بردبارى پيشه مى‏كردند و هرگز از سختي هاى زندگى گله و شكايتى ابراز نداشتند. به‏يقين مى‏توان گفت يكى از برجسته‏ترين صحنه‏هاى زندگى سياسى - اجتماعى آن حضرت، دفاع از حريم امامت و ولايت بود. مقام والاى حضرت فاطمه زهرا(س) فقط ازمنظر معصومين(عليهم السلام) كه همتاى ايشانند، قابل بيان است. كلمات و سخنان اين بزرگواران حكايت از كرامت و عظمت والاى اين بانوى عالمه دارد:

حضرت فاطمه(س) از نگاه رسول خدا(ص)

رسول خدا(صلى الله عليه و آله و سلم) همچنین فرموده اند: خداوند تمام وجود دخترم فاطمه(س) را لبريز از ايمان و يقين نموده است... و فاطمه(س) فرشته اى در سيماى انسان است، هرگاه مشتاق بوى بهشت مى شوم، دخترم فاطمه(س) را مى بويم.

حضرت فاطمه(س) از نگاه امام اميرالمؤمنين(ع)

در آخرين لحظات عمر مبارك حضرت فاطمه(س) وصاياى خويش را به همسرشان مى نمودند كه: اى پسرعمو! تو هرگز مرا در دوران زندگى دروغگو وخائن نيافتى و هرگز با فرمانت مخالفت نكردم. امام على(ع) كه شاهد درگذشت تنها ياور و تسلى بخش خود هستند، مى فرمايند: پناه به خدا! تو داناتر و پرهيزگارتر و گرامى تر و نيكوتر از آنى كه من به جهت مخالفت كردنت با خود، تو را نكوهش كنم. دورى از تو و احساس فراقت بر من گران خواهد بود ولى گريزى از آن نيست. به خدا سوگند! با رفتنت مصيبت رسول خدا(ص) را برمن تازه كردى. انالله و انااليه راجعون از اين مصيبت بزرگ و دردناك و تأثرآور و حزن انگيز. در شعرى كه به ايشان منسوب است، مى فرمايند: من به فاطمه(س) و فرزندانش مباهات مى كنم! آن گاه به رسول خدا(ص) افتخار مى كنم در آن هنگام كه فاطمه(س) را به همسرى من درآورد.

حضرت فاطمه(س) از نگاه امام حسن مجتبى(ع)

امام حسن(ع) در موارد بسيارى از مادرشان سخن گفته اند. من جمله: شبى ديدم مادرم در محراب به نماز ايستاده است و تا طلوع خورشيد مشغول ركوع و سجود بود و شنيدم براى يكايك مردان و زنان دعا مى كرد و آنان را نام مى برد ولى براى خود چيزى نخواست. عرض كردم: مادر! چرا همان گونه كه براى ديگران دعا مى كنى، براى خود دعا نمى كنى؟ فرمود: فرزندم! اول همسايه بعد از آن خانه.

حضرت فاطمه(س) از نگاه امام حسين(ع)

در روز عاشورا، در آن هنگام كه لشكر دشمن امام حسين(ع) را احاطه كرد، ضمن خطبه مفصلى فرمودند: مرا بين كشته شدن و ذلت مخير كرده اند و من هرگز تن به پستى نمى دهم. خدا و رسول مرا از چنين كارى باز مى دارند. همچنين نياكان پاك و دامن هاى مطهر و پاكيزه اجازه چنين پذيرشى را به من نمى دهند. در يك كلام، امام حسين(ع) دليل پايمردى و مقاومت خويش را تربيت الهى حضرت فاطمه(س) مى دانند.

حضرت فاطمه(س) از نگاه امام سجاد(ع)

امام سجاد(ع) مى فرمايند: وقتى كه قيامت فرا رسد، منادى ندا مى دهد: در اين روز، ترس و اندوهى به خود راه ندهيد. همه خوشحال از اين عفو عمومى سربالا مى برند. حضرت فاطمه(س) وارد محشر مى شود و گفته مى شود كسانى كه به آيات ما ايمان آوردند و مسلمان شدند به جز مسلمانانى كه دوستدار اهل بيت هستند، همگى سرها را بزير اندازند. آن گاه اعلام مى شود: اين است فاطمه دخت محمد(ص). او و همراهانش به سوى بهشت مى روند. خداوند فرشته اى را خدمت وى مى فرستد و مى گويد: حاجتت را از من بخواه! حضرت فاطمه عرض مى دارد: پروردگارا! حاجت من آن است كه مرا و كسانى را كه فرزندان مرا يارى كردند، مورد عفو قرار دهى.

حضرت فاطمه(س) از نگاه امام محمدباقر(ع)

امام باقر(ع) به جابر روايت كردند كه:...{در روز قیامت} ايشان وقتى نزديك بهشت مى رسد، درنگ مى كند. خداوند مى فرمايد: درنگ شما براى چيست؟ فاطمه(س) مى گويد: پروردگارا! دوست دارم در چنين روزى مقامم شناخته شود. خداوند مى فرمايد: اى دختر حبيبم! برگرد و نظر افكن و هركس را كه دوستى تو يا دوستى يكى از فرزندان تو در دلش باشد، او را گرفته و وارد بهشت كن. در ادامه امام باقر(ع) مى فرمايند: به خدا سوگند! اى جابر در آن روز فاطمه(س) شيعيان و دوستانش را همانند پرنده اى كه دانه خوب را از دانه بد جدا مى كند، از بين جمعيت جدا مى كند.

حضرت فاطمه(س) از نگاه امام جعفر صادق(ع)

مرحوم مجلسى در ضمن روايتى از امام صادق(ع) نقل مى كند: فاطمه(س)، صديقه كبرى است. محور حركت انسان هاى گذشته، معرفت و شناخت حضرت فاطمه(س) بوده است. سيد هاشم بحرانى روايت ديگرى از امام صادق(ع) نقل مى كند كه: نبوت هيچ پيامبرى تكميل نشد مگر اين كه به فضيلت آن حضرت اقرار نموده، محبت او را دارا باشد. امام صادق(ع) در ذيل آيه شريفه(اناانزلناه فى ليله القدر)، مى فرمايند: منظور از (ليله) فاطمه(س) و منظور از(قدر) خداوند است. هركس فاطمه(س) را آن گونه كه سزاوار است، بشناسد، (ليله القدر) را درك كرده است.

حضرت فاطمه(س) از نگاه امام موسى كاظم(ع)

امام كاظم(ع) مى فرمايند: همانا فاطمه(س)، صديقه و شهيده است. سليمان جعفر مى گويد: از امام كاظم(ع) شنيدم كه فرمودند: در خانه اى كه اسم محمد يا على، حسن، حسين، جعفر، عبدالله و از زنان فاطمه باشد، فقر و تنگدستى وارد نخواهد شد.

حضرت فاطمه(س) از نگاه امام رضا(ع)

امام رضا(ع) از اجداد گراميشان نقل مى كنند كه پيامبر(ص) به {امام}على(ع) فرمودند: سه فضيلت به تو داده شد كه به من داده نشده است. {امام}على(ع) عرض كرد: چه چيزهايى به من داده شده است؟ فرمود: تو پدر زنى چون من دارى كه من چنين پدر زنى ندارم، همسرى چون فاطمه(س) به تو داده شده كه به من داده نشده است، حسن و حسين(علیهما السلام) به تو داده شده كه به من داده نشده است. امام رضا(ع) از پدران بزرگوار خود از رسول خدا(ص) نقل مى كنند كه پس از ازدواج حضرت على و حضرت فاطمه(عليهما السلام) خداوند عزوجل فرمودند: اگر على(ع) را نمی آفريدم براى دخترت فاطمه(س) همتا و همسرى در روى زمين يافت نمى شد.

حضرت فاطمه(س) از نگاه امام جواد(ع)

امام جواد(ع) خطاب به موسى بن قاسم كه گفت: در حج از طرف مادرت نيز زيارت كردم و گاهى هم نكردم، فرمودند: آن را زياد كن، زيرا كه برترين چيزى است كه بدان عمل مى كنى.

حضرت فاطمه(س) از نگاه امام هادى(ع)

آن حضرت در مورد علت نامگذارى حضرت صديقه طاهره(س) به (فاطمه)، از رسول خدا(ص) نقل مى كند: دخترم فاطمه(س) را بدان جهت فاطمه ناميدند كه خداوند عزوجل او و دوستانش را از آتش جهنم به دور نگه مى دارد.

حضرت فاطمه(س) از نگاه امام حسن عسكرى(ع)

امام حسن عسكرى(ع) از امام على(ع)، از رسول خدا(ص) نقل مى كنند كه: آن هنگام كه خداوند آدم و حوا را آفريد، آنان در بهشت به خود مباهات مى كردند. آدم به حوا گفت: خداوند هيچ مخلوقى بهتر از ما نيافريده است. خداوند به جبرئيل فرمود: اين دو بنده ام را به فردوس برين ببر! زمانى كه وارد فردوس شدند، چشمانشان به بانويى افتاد كه جامه اى زيبا از جامه هاى بهشتى در برداشت و تاجى نورانى بر سرگذاشته و دو گوشواره درخشان به گوشش آويخته بود و بهشت از پرتو نور چهره اش درخشان بود. حضرت آدم به جبرئيل گفت: حبيبم جبرئيل! اين بانو كه از زيبايى چهره اش بهشت نورانى گشته، كيست؟ گفت: او فاطمه(س) دختر محمد(ص) پيامبرى از نسل تو است كه در آخرالزمان خواهد آمد. گفت: اين تاجى كه برسردارد، چيست؟ پاسخ داد: شوهرش على بن ابيطالب(ع) است. گفت: اين دو گشواره كه بر دو گوش او است، چيست؟ پاسخ داد: دو فرزندش حسن و حسين(علیهم السلام) مى باشند. آدم گفت: حبيبم! آيا اينان پيش از من آفريده شده اند؟ گفت: بلى، اينان در علم مكنون خداوند چهارهزار سال پيش از آن كه تو آفريده شوى، وجود داشتند.

حضرت فاطمه(س) از نگاه امام مهدى(عج)

حضرت بقيه الله(عج) فرمودند: دختر رسول خدا فاطمه(س) براى من سرمشق و الگوى نيكويى است. امام مهدى(ع) كه با ظهور خويش عالم را متحول مى سازند، حضرت فاطمه(س) را الگوى عملى و حكومتى خويش مى شمرد و اين، حكايت از مقام عظماى بانوى عالم، حضرت زهرا(س) دارد.آنچه مطرح شد، قطره اى از درياى وجود حضرت فاطمه(س) بود. به اين اميد كه در دنیا و قيامت ما را مشمول عنايت و شفاعت خود قرار دهند.

 

نظر شما درباره اين خبر

 

 
 
نام فرستنده
پست الكترونيك  
نظر شما
 
 

همایشها

 

سی و دومین گردهمایی و نخستین کنگره بین المللی تخصصی علوم زمین

 

 

Copyright © 2005 Buali Sina University. All rights reserved