لینک های مفید

 

 

 

 

  تعداد بازدید :10246688  

.:: به وب سايت دانشگاه بوعلي سينا خوش آمديد. ::.

شرح خبر

 

27/12/1391

ولادت پیام آور راستین عاشورا حضرت زینب(س) مبارک

حضرت زینب کبرى علیها السلام در روز پنجم جمادى الاولى سال پنجم یا ششم هجرى قمرى در شهر مدینه منوره متولد شده و جهان را به قدوم خویش مزین فرمودند.

پدر بزرگوار آن حضرت، نخستین پیشواى شیعیان حضرت امیرالمؤمنین على بن ابیطالب علیهم االسّلام، و مادر گرامى آن بزرگوار، حضرت فاطمه زهرا سلام اللّه علیها مى باشد. همسر گرامى آن حضرت، عبداللّه فرزند جعفر بن ابیطالب بود. در کتاب اعلام الورى براى آن بانوى بزرگوار سه پسر به نام هاى على، عون، و جعفر و یک دختر به نام ام کلثوم ذکر شده است.نام مبارک آن بزرگوار زینب(س)، و کنیه گرامیشان ام الحسن و ام کلثوم و القاب آن حضرت عبارتند از: صدّیقة الصغرى، عصمة الصغرى، ولیة اللّه العظمى، ناموس الکبرى، شریکة الحسین علیه السّلام و عالمه غیر معلّمه، فاضله و کامله است. حضرت زینب(س) تربیت شده خاندان وحی و امامت بودند و به حقیقت دین آشنایی کامل داشتند و وقتی دین را در دست عده ای ستمگر دیدند و مردم زمانه را از ظلم و جور حکام خود غافل یافتند، به صرافت دریافتند اگر مردم را طوری از بدعت ها و ظلم و ستم ها و ناحق بودن حاکمان زمانه آگاه نسازند، از دین چیزی جز ظاهر آن باقی نمی ماند، به همین علت با امام حسین(ع) همراه شدند به امید آن که نادرستی ها و ناشایستگی ها را از دین بزدایند.البته تا زمانی که امام حسین(ع) در قید حیات بودند، ایشان در همه امور از امام(ع) اطاعت می کردند، اما وقتی متوجه شدند از مردان بنی هاشم کسی جز امام زین العابدین(ع) باقی نمانده و ایشان هم چنان رنجور است که تا مدت ها توان ندارند به وظایف امامت خویش قیام کنند، تصمیم گرفتند در کنار امام سجاد(ع) به رسالتی که برای خویش احساس می کردند، عمل کنند. حضرت زینب(س) موارد زیر را از وظایف اصلی رسالت خویش می دانستند:

-سعی داشتند در هر فرصتی با خطبه و سخنرانی، عمال و حکومتیان را رسوا سازند و مردم را از جنایتی که آنان مرتکب شده بودند، آگاه نمایند، تا با مفتضح ساختن دستگاه حکومتی، خون عزیزانشان هدر نرود و انقلاب کربلا بی ثمر نماند، انقلابی که ثمره اش معیاری برای تمیز حق از ناحق بود.

-آرامش دادن به زنان و کودکان داغدیده تا مبادا با ناله و شیون، دشمن کام گردند و دشمن از حال رقت بار آنان شاد شود.

-سومین وظیفه ای که حضرت زینب(س) خویش را به آن ملزم می دیدند، مراقبت از امام سجاد (ع) بود. به همین علت خود را در جلو شمشیرهایی می انداختند که قصد داشتند امام را به شهادت برسانند.

بزرگ بانویی که اسارت وی در کربلا، تجدید حیات اسلام را در پی داشت. حضرت زینب(س) عالی ترین نمونه از شهامت و دلیرى، دانش و بینش هستند. حضرت زینب(س) به عنوان ستاره درخشانى در آسمان تقوا طلوع کردند، عالى ‏ترین تعلیمات را فراگرفتند و مورد عنایت مخصوص موجد مکتب و استادان بزرگ آن، که بزرگ ترین مربیان بشر بوده ‏اند، قرار داشتند. آن حضرت در چنین فضایی رشد کردند و هر روز درس جدیدى از دانش، بینش، تقوا و فضیلت مى‏ آموختند. حضرت زینب(س) یکتا زنی هستند که نه تنها در بین زنان، بلکه در بین مردان عالم، کمتر نظیرشان را مى ‏توان دید. توانا بانویى‏ که عالى ‏ترین نمونه‏ از شهامت و دلیرى، دانش و بینش، کفایت و خردمندى، قدرت ‏روحى و تشخیص موقعیت ‏بوده و هر وظیفه ‏اى از وظایف مختلف اجتماعى را که به‏ عهده‏ گرفتند، به خوبى انجام دادند. تاریخ، خانواده‏اى مانند خانواده کوچک على(ع)‏ سراغ ندارد، که تمام افراد آن‏ شخصیت‏ هایى باشند که در سیر تاریخ، تأثیرى عمیق داشته و تحولى فوق‏ العاده ایجاد کرده ‏باشند.

دختر حضرت زهرا(س) در دوره زندگى ساده و کوتاهشان، کمتر خوش بودند و بیشتر با رنج و غم همراهی داشتند، ولى این رنج و اندوه به جاى آن که ایشان را از اداى وظیفه باز دارد، بر استقامتشان افزوده وقواى روحى ‏اشان را فشرده ‏تر و نیرومندتر کرده است. هنگام کودکى، اداره خانه پدر را به ‏عهده داشتند و از برادران ارجمندشان پرستارى ‏و بار فراق مادر را بردوش آنها سبک مى ‏کرده اند. حضرت زینب(س) تا برادر والامقامشان در حیات بود، ایشان را خدمتگزار و فرزندانشان را پرستار بودند، هنگامى‏ که به عرصه نبرد وارد شدند، حضرت زینب(س) هر چه در قدرت داشتند، براى حفظ جان‏ برادر نثار کردند. وقتى که ابن‏زیاد تصمیم به‏ کشتن امام‏ سجاد(ع) گرفت، خواهر امام حسین‏(ع) چنان فداکارى ‏و از خودگذشتگى نشان دادند، که آن ناپاک را از آن تصمیم شوم منصرف ساخت. پس از بازگشت از شام، خواهر یکسره به سوى قبر برادر رفت تا مطمئن شود که آن پیکر مقدس و یارانش دفن شده‏اند، آن گاه به مدینه بازگشت.

اگر اسارت بانوان کربلا نبود، دشمنان آل محمد(ص) پرده ‏اى برجنایات کربلا مى‏کشیدند و نمى ‏گذاشتند کسى از آن آگاه شود و کسانى را که اطلاع داشتند، زبان شان‏ را به وسیله پول و یا زور مى‏بستند و این جنایت هولناک و این فداکارى بزرگ را از صفحات تاریخ محو مى‏ کردند. اسارت حضرت زینب(س) موجب زنده شدن پدرشان علی(ع) و جدشان‏ رسول خدا(ص) و تجدید حیات اسلام بود، زیرا بنى ‏امیه با زور و پول و حیله ‏گرى مى‏خواستند همه را محو و نابود کنند و اثرى از رسالت رسول خدا(ص) باقى نگذارند.

 

نظر شما درباره اين خبر

 

 
 
نام فرستنده
پست الكترونيك  
نظر شما
 
 

همایشها

 

سی و دومین گردهمایی و نخستین کنگره بین المللی تخصصی علوم زمین

 

 

Copyright © 2005 Buali Sina University. All rights reserved